۶-۱-۱تعاریف
اثرات بار: نیروها یا تغییرشکلهایی که در اعضای سازهای در اثر بارهای اعمالی ایجاد میشود.
بار: شامل نیرو یا سایر تلاشهایی که ناشی از وزن کل سازه، ساکنان آن و سایر لوازم داخلی بوده یا ناشی از اثرات محیطی، حرکات نسبی و تغییرات ابعاد مقید سازه باشد. بارهای دائمی بارهایی هستند که تغییرات آنها در طول زمان به ندرت اتفاق میافتد. سایر بارها، بارهای متغیر میباشند.
بار اسمی: مقدار بار تعریف شده در این مبحث برای بارهای مرده، زنده، خاک، باد، برف، یخ، باران، سیل و زلزله میباشد.
بار ضریبدار📖: به حاصل ضرب بار اسمی در ضریب بار اطلاق میگردد.
بناها و تأسیسات ضروری: ساختمانها یا سایر سازههایی که باید در شرایط وقوع حوادث شدید و بحرانی محیطی مانند سیل، باد، برف و زلزله قابلیت بهرهبرداری و استفاده بیوقفه را داشته باشند.
تغییرمکان نسبی طبقه: تغییرمکان جانبی یک کف نسبت به کف زیرین آن میباشد.
حالتهای حدی: شرایطی که فراتر از آن سازه یا عضو موردنظر برای بهرهبرداری نامناسب بوده، حد بهرهبرداری و شرایطی که فراتر از آن سازه غیر ایمن گردد، حد مقاومت نامیده میشود.
ساختمانها و تأسیسات موقت: ساختمانها یا سایر سازههایی که برای یک مدت زمانی کوتاه مورد بهرهبرداری قرار میگیرند و تحت تأثیر عوامل محیطی در کوتاه مدت قرار دارند.
سازه غیرساختمانی: به سازه ای که به طور معمول در رده ساختمانها قرار نمیگیرد، اطلاق میگردد.
سیستم باربر جانبی: قسمتی از کل سازه است که برای تحمل بارهای جانبی بهکار گرفته میشود.
ضریب اهمیت: به ضریبی اطلاق میگردد که برای در نظر گرفتن گروه خطرپذیری ساختمان استفاده میشود.
ضریب بار📖: ضریبی که برای در نظر گرفتن تفاوتهای بار واقعی نسبت به بار اسمی، با توجه به عدم قطعیتهای تحلیل و احتمال رخداد همزمان بیش از یک بار حدی، استفاده میشود.
ضریب مقاومت: ضریبی که تفاوت مقاومت واقعی مصالح را از مقاومت اسمی و نیز نحوه و تبعات شکست را در نظر میگیرد. این ضریب به عنوان ضریب کاهش📖 مقاومت نیز نامیده میشود و مقدار آن مساوی یا کوچکتر از یک است.
کاربری: به نوع و نحوه استفاده از ساختمان یا هر سازه دیگر یا قسمتی از آن، اطلاق میشود، مانند استفاده به صورت مسکونی یا اداری و غیره.
گروه خطرپذیری: گروهبندی ساختمانها و سایر سازهها برای در نظر گرفتن میزان خطرپذیری آنها در برابر بارهای محیطی.
مقاومت: به ظرفیت یک عضو برای تحمل نیروهای وارده اطلاق میگردد.
مقاومت اسمی: به ظرفیت سازه یا اعضای سازهای، که بر اساس مقاومت مشخصه📖 مصالح و ابعاد عضو و روابط استخراج شده از اصول پذیرفته شده مکانیک سازهها محاسبه میشود یا براساس آزمایشهای میدانی یا آزمایشگاهی بر روی مدلهای مقیاس شده به دست میآید، اطلاق میشود.
مقاومت طراحی: به حاصلضرب مقاومت اسمی در ضریب مقاومت اطلاق میگردد.