۶-۱کلیات
۶-۱-۱تعاریف
اثرات بار: نیروها یا تغییرشکلهایی که در اعضای سازهای در اثر بارهای اعمالی ایجاد میشود.
بار: شامل نیرو یا سایر تلاشهایی که ناشی از وزن کل سازه، ساکنان آن و سایر لوازم داخلی بوده یا ناشی از اثرات محیطی، حرکات نسبی و تغییرات ابعاد مقید سازه باشد. بارهای دائمی بارهایی هستند که تغییرات آنها در طول زمان به ندرت اتفاق میافتد. سایر بارها، بارهای متغیر میباشند.
بار اسمی: مقدار بار تعریف شده در این مبحث برای بارهای مرده، زنده، خاک، باد، برف، یخ، باران، سیل و زلزله میباشد.
بار ضریبدار📖: به حاصل ضرب بار اسمی در ضریب بار اطلاق میگردد.
بناها و تأسیسات ضروری: ساختمانها یا سایر سازههایی که باید در شرایط وقوع حوادث شدید و بحرانی محیطی مانند سیل، باد، برف و زلزله قابلیت بهرهبرداری و استفاده بیوقفه را داشته باشند.
تغییرمکان نسبی طبقه: تغییرمکان جانبی یک کف نسبت به کف زیرین آن میباشد.
حالتهای حدی: شرایطی که فراتر از آن سازه یا عضو موردنظر برای بهرهبرداری نامناسب بوده، حد بهرهبرداری و شرایطی که فراتر از آن سازه غیر ایمن گردد، حد مقاومت نامیده میشود.
ساختمانها و تأسیسات موقت: ساختمانها یا سایر سازههایی که برای یک مدت زمانی کوتاه مورد بهرهبرداری قرار میگیرند و تحت تأثیر عوامل محیطی در کوتاه مدت قرار دارند.
سازه غیرساختمانی: به سازه ای که به طور معمول در رده ساختمانها قرار نمیگیرد، اطلاق میگردد.
سیستم باربر جانبی: قسمتی از کل سازه است که برای تحمل بارهای جانبی بهکار گرفته میشود.
ضریب اهمیت: به ضریبی اطلاق میگردد که برای در نظر گرفتن گروه خطرپذیری ساختمان استفاده میشود.
ضریب بار📖: ضریبی که برای در نظر گرفتن تفاوتهای بار واقعی نسبت به بار اسمی، با توجه به عدم قطعیتهای تحلیل و احتمال رخداد همزمان بیش از یک بار حدی، استفاده میشود.
ضریب مقاومت: ضریبی که تفاوت مقاومت واقعی مصالح را از مقاومت اسمی و نیز نحوه و تبعات شکست را در نظر میگیرد. این ضریب به عنوان ضریب کاهش📖 مقاومت نیز نامیده میشود و مقدار آن مساوی یا کوچکتر از یک است.
کاربری: به نوع و نحوه استفاده از ساختمان یا هر سازه دیگر یا قسمتی از آن، اطلاق میشود، مانند استفاده به صورت مسکونی یا اداری و غیره.
گروه خطرپذیری: گروهبندی ساختمانها و سایر سازهها برای در نظر گرفتن میزان خطرپذیری آنها در برابر بارهای محیطی.
مقاومت: به ظرفیت یک عضو برای تحمل نیروهای وارده اطلاق میگردد.
مقاومت اسمی: به ظرفیت سازه یا اعضای سازهای، که بر اساس مقاومت مشخصه📖 مصالح و ابعاد عضو و روابط استخراج شده از اصول پذیرفته شده مکانیک سازهها محاسبه میشود یا براساس آزمایشهای میدانی یا آزمایشگاهی بر روی مدلهای مقیاس شده به دست میآید، اطلاق میشود.
مقاومت طراحی: به حاصلضرب مقاومت اسمی در ضریب مقاومت اطلاق میگردد.
۶-۱-۲دامنه کاربرد
این مبحث حداقل الزامات بارگذاری برای طراحی ساختمانها و سایر سازههای موضوع این مقررات را تعیین مینماید.
۶-۱-۳الزامات مبنا
۶-۱-۳-۱سختی و مقاومت
ساختمانها و سایر سازهها و کلیه اعضای آنها، باید با سختی و مقاومت کافی برای تأمین پایداری سازه، حفظ سیستمها و عناصر غیرسازهای از آسیب غیرقابل قبول و همچنین تأمین الزامات بهرهبرداری ذکر شده در بند 6-1-3-2، طراحی و اجرا گردند.
طراحی برای تأمین مقاومت کافی میتواند براساس یکی از روشهای زیر با استفاده از سایر مباحث مقررات ملّی ساختمان صورت گیرد:
برای قسمتهای متفاوت یک سازه، میتوان از روشهای متفاوت و جایگزین هم با توجه به محدودیتهای فصل 6-2 استفاده کرد.
در صورتی که مقاومت برای شرایط فوقالعاده و غیرعادی در نظر باشد، روشهای بخش 6-2-4 میتواند مورد استفاده قرار گیرد.
درصورت پیشنهاد طراح یا کارفرما و تصویب مرجع ذیصلاح (کمیته تخصصی مبحث ششم مقررات ملّی ساختمان) برای پروژههای خاص، استفاده از روشهای عملکردی مطابق پیوست شماره 6-1 نیز مجاز است.
۶-۱-۳-۱-۱طراحی به روش مقاومت (ضرایب بار و مقاومت)
اعضای سازهای و غیرسازهای و اتصالات آنها باید مقاومت طراحی کافی برای تحمل ترکیبهای بار بند 6-2-3-2 این مبحث را داشته باشند، بدون اینکه از حدود مقاومت طراحی تعیینشده تجاوز شود.
۶-۱-۳-۱-۲طراحی به روش تنش مجاز
اعضای سازهای و غیرسازهای و اتصالات آنها باید تنش مجاز کافی برای تحمل ترکیبهای بار بند 6-2-3-3 این مبحث را داشته باشند، بدون اینکه از حدود مجاز تنش تعیین شده تجاوز شود.
۶-۱-۳-۱-۳طراحی به روش مقاومت مجاز
اعضای سازهای و غیر سازهای و اتصالات آنها باید مقاومت مجاز کافی برای تحمل ترکیبهای بار بند 6-2-3-3 این مبحث را داشته باشند، بدون اینکه از حدود مقاومت مجاز تعیین شده تجاوز شود.
۶-۱-۳-۲قابلیت بهرهبرداری
سیستمهای سازهای و کلیه اعضای آنها باید به نحوی طراحی شوند که سختی کافی برای محدود شدن تغییرشکلها، تغییرمکان جانبی نسبی، ارتعاشات یا هر نوع تغییرشکلی که تأثیر نامناسب بر کاربری و عملکرد مورد نظر میگذارد، داشته باشند. برای این منظور ترکیب بار📖های ارائه شده در بند 6-2-5 مورد استفاده قرار میگیرد.
۶-۱-۳-۳اثرات بارهای خودکرنشی
ساختمانها و سایر سازهها باید چنان طراحی شوند که بتوانند از عهده تحمل اثرات خودکرنش📖ی ناشی از نشست غیریکنواخت پی و همچنین اثرات ناشی از تغییرات ابعادی در اعضای مقیدشده تحت تأثیر عوامل تغییرات دما، رطوبت، جمعشدگی و خزش به خوبی برآیند.
۶-۱-۴انسجام کلی سازه
ساختمانها و سایر سازهها باید به نحوی طراحی شوند که آسیبدیدگی موضعی در آنها پایداری کلی سازه را به خطر نیندازد و تا حد امکان به سایر اعضای سازه گسترش نیابد. برای تأمین این منظور سازه باید به گونهای انتخاب شود که بارها بتوانند از یک عضو آسیبدیده به سایر اعضا منتقل شوند و پایداری سازه در هر حالت حفظ گردد. این مقصود معمولاً با ازدیاد پیوستگی، نامعینی، شکلپذیری یا ترکیبی از آنها در اعضای سازه تأمین میشود.
۶-۱-۵مقادیر بارها
۶-۱-۵-۱بارهای ثقلی و محیطی
مقادیر اسمی بارهای مرده، زنده، خاک و فشار آب زیرزمینی، سیل، برف، باران، یخ، باد و زلزله، که بر طبق بندهای 6-2-3، 6-2-4 و 6-2-5 در طراحی ساختمانها مورد استفاده قرار میگیرد، باید بر اساس ضوابط فصلهای بعدی این مبحث محاسبه شود.
۶-۱-۵-۲بارهای خود کرنشی
اثرات ناشی از اختلاف دما در ساختمان، نشست نسبی بین نقاط مختلف ساختمان، رطوبت، خزش و جمعشدگی در اجزا، تحت عنوان بارهای خودکرنش📖ی تعریف میشوند. اثرات برخی از اینگونه بارها را میتوان با انتخاب جزئیات طراحی مناسب و روشهای خاص اجرایی کاهش داد.
در ساختمانهای با طول یا ارتفاع نسبتاً زیاد، چنانچه امکان انقباض و انبساط آزاد اجزاء سازهای وجود نداشته باشد، نیروی داخلی ناشی از اثرات تغییر دما باید مورد بررسی قرار گیرد. تغییر دما به دو شکل تغییر طول یکسان در اعضاء یا تغییر طول تفاضلی بین دو وجه متأثر از دمای داخلی ساختمان و وجه متأثر از دمای خارجی آن به وجود میآید. انتخاب حداکثر و حداقل دمای محتمل در محیط خارج و داخل ساختمان، در حین اجرا یا در زمان بهرهبرداری، باید با توجه به شرایط اقلیمی محل احداث ساختمان به روشهای منطقی و به شکل واقعبینانه صورت پذیرد.
سایر انواع بارهای خودکرنش📖ی نیز در صورت وجود باید به روشهای منطقی و با در نظر گرفتن اصول مکانیک خاک و سازه محاسبه شوند. برای محاسبه هر یک از اثرات بارهای خودکرنشی فوقالذکر در سازه میتوان از منابع معتبر ملّی و بینالمللی استفاده نمود.
۶-۱-۵-۳بارهای ناشی از حوادث غیر عادی
در طراحی برخی از ساختمانها اثرات بارهای ناشی از حوادث غیرعادی باید بر طبق ضوابط بند 6-2-4 این مبحث در نظر گرفته شود. مقادیر این بارها باید بر اساس روشی منطقی و در نظر گرفتن شرح وقایع محتمل، توسط مهندس طراح با تجربه بر اساس ضوابط دیگر مباحث مقررات ملّی ساختمان یا با استفاده از منابع معتبر و با تصویب کارفرما تعیین شود.
۶-۱-۶گروهبندی ساختمانها و سایر سیستمهای سازهای
۶-۱-۶-۱گروهبندی خطرپذیری
ساختمانها و سایر سازهها باید بنا بر میزان خطرپذیری جانی و خدماترسانی که براساس میزان آسیب یا خرابی آنها و با توجه به کاربری آنها مطابق جدول 6-1-1 تعیین میشود، برای اعمال بار زلزله، باد، برف و یخ دستهبندی گردند. اگر بخشهایی از یک ساختمان دارای کاربریهای متفاوت باشند، بالاترین گروه خطرپذیری باید به آن ساختمان اختصاص یابد. حداقل نیروهای طراحی برای سازهها باید براساس ضرایب اهمیت ارائهشده در جدول 6-1-2 که از آن در سایر فصلهای این مبحث استفاده شده، تعیین گردد.
۶-۱-۶-۲گروههای خطرپذیری گوناگون
در صورتی که ساختمان یا سایر سیستمهای سازهای به قسمتهایی با سیستمهای سازهای مستقل تقسیم شده باشند، گروهبندی هر قسمت میتواند به صورت مستقل از هم انجام شود. در صورتی که سیستمهای ساختمانی مانند خروجیهای مورد نیاز، تأسیسات مکانیکی، یا موتور الکتریکی برای یک قسمت نیاز به گروه خطرپذیری بالاتری داشته باشد و وابسته به قسمتهای دیگری از ساختمان که گروه خطرپذیری پایینتری دارند باشد، برای این قسمتها نیز باید گروه خطرپذیری بالاتر درنظر گرفته شود.
جدول 6-1-1 گروهبندی خطرپذیری ساختمانها و سایر سازهها برای بارهای باد، برف، زلزله و یخ
| گروه خطرپذیری | نوع کاربری |
| 1 | ساختمانها و سایر سازههایی که به عنوان تأسیسات ضروری طراحی میگردند و وقفه در بهرهبرداری از آنها به طور غیرمستقیم موجب افزایش تلفات و خسارات میشود مانند بیمارستانها و درمانگاهها، مراکز آتشنشانی و مراکز و تأسیسات آبرسانی، نیروگاهها و تأسیسات برقرسانی، برجهای مراقبت فرودگاهها، مراکز مخابرات، رادیو و تلویزیون، تأسیسات انتظامی، مراکز کمکرسانی و به طور کلی تمام ساختمانهایی که استفاده از آنها در امداد و نجات مؤثر باشد. ساختمانها و سایر سازهها و تأسیسات صنعتی که خرابی آنها موجب انتشار گسترده مواد سمی و مضر برای محیط زیست در کوتاهمدت یا درازمدت خواهد گردید. هرگونه ساختمان یا تأسیساتی که محل ساخت آن نگهداری مقادیری از مواد شیمیایی یا زبالههای بسیار خطرناک باشد که انتشار این مواد منجر به خطری برای عموم شود، مشمول این گروه خطرپذیری میشود. سایر ساختمانها و سیستمهای سازهای که برای حفظ عملکرد ساختمانهای گروه خطرپذیری 1 موردنیاز میباشد. |
| 2 | ساختمانها و سایر سازههایی که خرابی آنها منجر به تلفات جانی قابل توجه شود مانند مدارس، مساجد، استادیومها، سینما و تئاترها، سالنهای اجتماعات، فروشگاههای بزرگ، ترمینالهای مسافری، و هر فضای سرپوشیدهای که محل تجمع بیش از 300 نفر زیر یک سقف باشد. ساختمانها و سایر سازههایی که خرابی آنها خسارت اقتصادی قابل ملاحظهای داشته باشد یا باعث از دست رفتن ثروت ملی میگردد مانند موزهها، کتابخانهها و به طور کلی مراکزی که در آنها اسناد و مدارک ملی و یا آثار پرارزش نگهداری میشود. ساختمانها و سایر سازهها و تأسیسات صنعتی که جزو موارد گروه خطرپذیری 1 نمیباشند لیکن خرابی آنها موجب آلودگی محیط زیست و یا آتشسوزی وسیع میگردد مانند پالایشگاهها، مراکز گازرسانی، انبارهای سوخت یا هرگونه ساختمان یا تأسیساتی که محل ساخت یا نگهداری مقادیری از موادی مانند سوختهای خطرناک یا زبالههای خطرناک یا مواد منفجره باشد. |
| 3 | کلیه ساختمانها و سازههای مشمول این مبحث که جزو ساختمانهای عنوان شده در سه گروه خطرپذیری دیگر نباشند، مانند ساختمانهای مسکونی، اداری و تجاری، هتلها، پارکینگهای طبقاتی، انبارها، کارگاهها، ساختمانهای صنعتی و غیره. |
| 4 | ساختمانها و سایر سازههایی که خرابی آنها منجر به تلفات جانی و خسارات مالی نسبتاً کم خواهد شد مانند انبارهای کشاورزی و سالنهای مرغداری. ساختمانها و سایر سازههای موقتی که مدت بهرهبرداری از آنها کمتر از دو سال است. |
جدول 6-1-2 ضریب اهمیت مربوط به گروهبندی خطرپذیری ساختمانها و سایر سازهها برای بارهای باد، برف، یخ و زلزله
| گروه خطرپذیری مطابق جدول 6-1-1 | ضریب اهمیت بار زلزله | ضریب اهمیت بار باد | ضریب اهمیت بار یخ | ضریب اهمیت بار برف |
| 1 | 1.4 | 1.2 | 1.2 | 1.2 |
| 2 | 1.2 | 1.1 | 1.1 | 1.1 |
| 3 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 4 | 0.8 | 0.8 | 0.8 | 0.8 |