صفحه‌ی ۳۸از ۲۱۴

فهرست مطالب
بزمان تناوب اصلی نوسان کل سازه بیشتر از ۱٫۱ برابر زمان تناوب اصلی قسمت فوقانی باشد.

نیروهای جانبی را می‌توان با استفاده از روش دو مرحله زیر تعیین نمود:

۱سازه انعطاف‌پذیر قسمت فوقانی به‌طور مجزا و با پایه‌های گیردار در نظر گرفته شده و مطابق روال عادی تحلیل می‌گردد. در تعیین نیروها کلیه پارامترهای مربوط به سیستم این قسمت مورد استفاده قرار داده می‌شود.
۲سازه سخت قسمت تحتانی عیناً مانند آنچه در زیر بند (۱) گفته شد و با در نظر گرفتن پارامترهای مربوط به این قسمت تحلیل می‌گردد، با این تفاوت که نیروهای عکس‌العمل سازه فوقانی نیز به سازه تحتانی اثر داده می‌شود. این نیروها باید با ضریب نسبت Ru/ρR_u/\rho قسمت تحتانی به Ru/ρR_u/\rho قسمت فوقانی تعدیل شوند. ضریب مورد نظر نباید کوچکتر از ۱٫۰ در نظر گرفته شود.

۳-۳-۶توزیع نیروی جانبی زلزله در ارتفاع ساختمان

نیروی برشی پایه، VuV_u، که طبق بند (۳-۳-۱-۱) محاسبه شده است، مطابق رابطه زیر در ارتفاع ساختمان توزیع می‌گردد:

Fui=Wihik∑j=1nWjhjkVuF_{ui}=\frac{W_ih_i^k}{\sum_{j=1}^{n}W_jh_j^k}V_u

3-6

در این رابطه:

FuiF_{ui}: نیروی جانبی در تراز طبقه ii

WiW_i: وزن طبقه ii شامل وزن سقف و قسمتی از سربار آن مطابق جدول (۳-۱) و نصف وزن دیوارها و ستون‌هایی که در بالا و پایین سقف قرار گرفته‌اند.

hih_i: ارتفاع تراز سقف طبقه ii از تراز پایه

nn: تعداد طبقات ساختمان از تراز پایه به بالا