صفحهی ۴۰از ۱۳۰
فهرست مطالب۱۱-۶-۲-۲-۱۶به منظور کاهش اثر پل حرارتی، لازم است حد فاصل اِستادها و لایه خارجی جداره، با نوعی عایق حرارتی متراکم پر شود.
۱۱-۶-۲-۲-۱۷با توجه به اقلیم مورد نظر برای هوابندی در جدارهای داخلی و خارجی، بازشوها و همچنین محل نصب اجزای اتصالی نظیر پیچ و مهره، باید ملاحظات کامل یا در نظر گرفتن پدیده میعان به عمل آید.
۱۱-۶-۲-۲-۱۸اسکلت سازه LSF به روش دیوارهای یکپارچه باید با استفاده از استادهای یکسره و بدون قطع در تراز طبقه و تیرچههایی که به صورت یکسره از کنار ستون عبور میکنند، طراحی شود.
۱۱-۶-۲-۲-۱۹کلیه اتصالات اعضای قائم به اعضای افقی در روش دیوارهای یکپارچه باید به گونهای باشد که یکپارچگی اعضا در ارتفاع سازه تامین شود.
۱۱-۶-۲-۲-۲۰کلیه رواداریهای ساخت و نصب باید طبق مراجع معتبر باشد.
۱۱-۶-۳ساختمانهای بتنآرمه با قالبهای عایق ماندگار (ICF)
۱۱-۶-۳-۱کلیات
سیستم سازهای ساختمانهای بتنآرمه با قالبهای عایق ماندگار، از نوع دیوار باربر است که قالب دیوارهای بتنی، بعد از بتنریزی، جزیی از دیوار محسوب میشود و نقش عایق حرارتی را دارد.
۱۱-۶-۳-۲الزامات روش اجرای ساختمانهای ICF
۱۱-۶-۳-۲-۱در صورتی که ضوابط شکلپذیری بر اساس استاندارد ۲۸۰۰ و مبحث نهم مقررات ملی ساختمان رعایت نشود، کاربرد این سیستم صرفا در مناطق واقع در پهنه با خطر نسبی کم و متوسط و برای ساختمانهای دارای اهمیت کم و متوسط تا حداکثر ارتفاع ۱۰ متر مجاز است. بدیهی است در صورتی که ضوابط شکلپذیری رعایت شود، حداکثر ارتفاع ساختمان بر اساس ضوابط استاندارد ۲۸۰۰، ۵۰ متر از تراز پایه است؛ مشروط به اینکه ضوابط محافظت در برابر حریق آن نیز تامین شود.
۱۱-۶-۳-۲-۲بارگذاری سیستم سازهای حاصل از این روش باید بر اساس مبحث ششم مقررات ملی ساختمان صورت پذیرد.